هشتم شمار بسيارى از مردم عرب به اسلام در آمدند . گفته‌اند بيشترين افرادى كه از زمان ورود پيامبر به مدينه مسلمان شدند مربوط به اين دوره بوده است . زيرا پيامبر در سال ششم همراه هزار و چهارصد تن به سوى مكه رفت و در سال هشتم براى فتح مكه با ده هزار رزمنده به سوى مكه رفت . پس سفر وى به سوى مكه و موافقتنامه‌اى كه در آن مقرر گرديد از علل انتشار اسلام بود . بلكه وقوع آن براى پيامبر و مسلمانان فتحى بود ، زيرا برخورد قريش با وى برخورد مذاكره‌كننده و طرف معاهده بود كه خود نشان دهندهء اعتراف قريش به وجود پيامبر و اسلام در جزيرة العرب بود ، درحالىكه پيش از آن اصولا از پذيرش وجود اين دين و پيامبرش سر بر مىتافتند . ( 1 ) ابن هشام در سيرهء خود از زهرى روايت كرده كه او گفت : خداوند هرگز پيش از آن فتحى بزرگتر از آن پديد نياورده بود . زيرا هنگامى كه آرامش و امنيت در ميان مردم نسبت به يكديگر برقرار گشت با هيچ‌كس دربارهء اسلام سخن گفته نمىشد و او در آن سخنان نمىانديشيد مگر آنكه اسلام مىآورد . در آن دو سال بيشتر از آنچه تا آن زمان اسلام آورده بودند مسلمان شدند . برخى گفته‌اند مراد از فتح در آيه ، گشودن خيبر است . زيرا صلح حديبيه مسلمانان را براى انجام غزوهء خيبر و پيروزى بر يهود ساكن آنجا آماده ساخت . مطالب ديگرى نيز در اين زمينه گفته‌اند . مفسران در منظور آيهء زير از اين سوره نيز اختلاف كرده‌اند : « لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ » ( فتح / 2 ) ( تا خداوند گناهان پيش و پس تو را برايت بيامرزد ) ( 2 ) در تفسير اين آيه بسيارى از مفسران مطالب را بهم آميخته و پيامبر ( ص ) را در مرتبهء ديگر آدميان قرار داده ، ناآگاهانه گناهان و نافرمانيهائى به آن حضرت نسبت داده‌اند . تا آنجا كه برخى از آنان گفته است تا خداوند گناهان ترا پيش از پيامبرى و پس از آن بيامرزد . و سخنان